Οκτώ χλμ. βόρεια της Πρέβεζας, σ' ένα καταπράσινο τοπίο σε έκταση 9000 στρεμμάτων, βρίσκεται η Αρχαία Νικόπολη.
Στις 2 Σεπτεμβρίου του 31 π.Χ., έγινε η ναυμαχία του Ακτίου μεταξυ των στόλων του Οκταβίου αφενός και της Κλεοπάτρας αφετέρου, κατά την οποία επεκράτησε ο Οκτάβιος.
Σ' ανάμνηση της νίκης του, ο Οκτάβιος έκτισε την Νικόπολη, στο νοτιότατο άκρο της Ηπείρου που γρήγορα αναπτυχθηκε σε μεγαλουπολη.
Τα τρία λιμάνια της, η εξαιρετική γεωγραφική της θέση ως κόμβου μεταξυ Ηπείρου - Ακαρνανίας αλλά και Ελλάδος - Ιταλίας, την μετέτρεψαν σε πόλο έλξης στην ευρυτερη περιοχή της Μεσογείου.
Η κατοίκηση της πόλης συνεχίστηκε κατά τους βυζαντινους χρόνους. Την περίοδο 1ου αι. π.Χ. και 1ου και 2ου αι. μ.Χ. κοσμήθηκε με μεγαλόπρεπα δημόσια κτίρια κι έργα τέχνης. Κάποια από αυτά διασώθηκαν κι αποκαλυφθηκαν ως τώρα, όπως το περίφημο Υδραγωγείο της, τα τείχη που προστάτευαν την πόλη (ρωμαϊκά),το ωδείο, το θέατρο, οι θέρμες, το Μνημείο του Αυγουστου.
Σε μια εποχή που οι Ρωμαίοι είχαν καταλάβει όλο τον κόσμο, η Νικόπολη, λόγω της στρατηγικής της θέσης εξελίχθηκε σ' ένα από τα μεγαλυτερα διακομιστικά και εμπορικά κέντρα.
Γνωστά είναι τα λιμάνια της Κόμαρος και Βαθυ Κατά την παλαιοχριστιανική εποχή (4ος αι. μ.Χ.) η Νικόπολη δέχθηκε επιδρομές, περιορίστηκαν οι εμπορικές της δραστηριότητες και οι κάτοικοι στράφηκαν στον αγροτικό τομέα και κατασκευασαν ένα νέο τείχος που μίκρυνε την έκτασή της. Εξακολουθησε όμως να είναι πρωτευουσα μιας τεράστιας επαρχίας που ονομάστηκε "ΠΑΛΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ".
Το 540 μ.Χ. ο Ιουστινιανός επισκευασε τα ήδη υπάρχοντα παλαιοχριστιανικά τυχη για προστασία από τις εχθρικές επιδρομές. Αυτά τα τείχη (βυζαντινά) σώζονται σε πολυ καλή κατάσταση, με 35 τετράγωνους και ημικυκλικους πυργους.
Αυτή την περίοδο χτίστηκαν 6 μεγάλες Βασιλικές και τα μνημεία που έχουν αποκαλυφθεί μαρτυρουν την ακμή της Νικοπόλεως κατά τον 6ο μ.Χ. αι.
Τη Νικόπολη περιέλαβε στην περιοδεία του (62-63 μ.Χ.) ο Απόστολος Παυλος και ίδρυσε, συμφωνα με αναφορές, την Εκκλησία της. Κι εδώ κατέφυγε (44 μ.Χ.) κι έμεινε ως το τέλος της ζωής του ο στωικός φιλόσοφος Επίκτητος (50-120 μ.Χ.), όταν η διδασκαλία του επέφερε την κατακραυγή της Ρώμης. Σεισμοί, επιδρομές, πυρκαγιές, την ερήμωσαν τελικά τον 10ο-11ο αι.